canımı sıkan iş muhabbeti

Posted: 19 Mart 2012 in Uncategorized

bu aralar pek bi pesimist takılıyorum evet, ama valla asıl nedeni kendim bile anlamıyorum

bu defa size başımdan geçen ve boktanlığı ile rekor kırmaya hala devam eden iş muhabbetinden yazmak istiyorum. evet nasıl olur diye düşünürseniz, bas bayada oldur.

neyse,

yıllar önce  (aşağı yukarı 2 yıl var) dayım bana demişti ki, “oğlum universiteyi bitir seni arkadaşımın yanına göndercem çalışırsın”,  bende “tamam dayı, bakarız, bitireyim de düşünürüz demiştim”

öle böle yıllar geçti. bende farklı yerlerde, farklı alanlarda çalıştım. hem staj hem iş ortamı … hepsini iyice belledim kendime.

universiteden sonra,  aylar geçtikten sonra yani, nihayet ocak ayının ortasında çağrıldım… gittim hazırlandım falan, patronun yanına gittim

Patron- selam, hoş geldin kendinle ilgili bilgi ver bakalım (aslında benim hakkında bütün gerek bilgiyi almış da, bir de ağzımdan duymak istiyor)

Ben – ….. (işte gereken her şeyi söyledim)

 … ve kısa süren konuşmadan sonra beni bir kaç sınava gönderdi. sınavlardan da başarılı geçtikten sonra, artık adamla işi, ücreti ve diğer gereken şeyleri konuşma zamanı geldi …

Patronun dediği ise, tamamdır, sen işe başladın her şey güzel olucak … Noluoz lan dedim, daha ne yapacağımı bilmiyorum, ne başlaması

Ne uzatiim neredeyse 2 hafta salak salak gittim geldim. Bu arada iş yeri de taa ebesinin bilmem neresinde, her gün gidiş dönüş 5 saat oluyor ve yola harcadığım paranı hesaplamak bile istemi yorum. Neyse, gittiğimde bana saçma sapan tekniki aletlerin bröşürlerini falan çevirttiriyor, sonra da beraber çevirmeme bakıp edebi dil ile düzeltiyoruz. Düşünsenize bilgisayar mühendisliği bitirmişsin, ve tercümanlık yapıp kitap yazısı ile eşleştiriyorsun … (biliyorum şu an işsizliktense bu da idare eder diye düşünüyorsunuz da, ama emin olan 2 günden sonra bu ne amına koyiim, ben ne anlarım bu işden diye isyan moduna giriyorsunuz)

Sabırlı davranıp ücret muhabbetini sölemesini bekledim ama hala tık yok. bu gidişat nerdeyse 1 ay devam etti ve artık iyice sinirli, öfkeli ve de bıkkın hale geliyordum. artık ikinci ayı yarılamıştık ki, patron çağırdı ve senin kontrakt bağlayalımda çalıştığın bu günlerin de parasını al dedi. bende bi hmm yapıp tamam dedim, ve kontrakt imzalanması için işlemler başladı.

Sekretar kontraktı karşıma koyduğumda gözlerim ücret kısmını aradı ve hani insanın içinde kendinin bile akıl mantığına sığmıcak küfürler ve yapmak istedikleri döner ya. o haldeydim yemin ederim …. bi şey demedim, imzaladım. zaten süre muhabbeti yoktu

artık resmen iğrendim bu işten, ulan bi başka yer bulsam da siktir olup gitsem diye bakıyordum

ve bu gidişatla ikinci ayı da bitirdik ammmmmaaaaaa, ulan ay bitti yine paramı vermiyorlar, en sonunda patrona dedim ki, bilet rezerv ettim benim parayı ne zaman veriyorsunuz. o da tamam bakarım ilgilenirim falan derken, 3-cü ayı da artık yarılamaya başlıyordum. 

Bu sırada yurtdışından bir yabancı geliyordu işle ilgili. Normal iş saatım 8:30 – 17:00 olmasına rağmen, bu yabancı geldiğinde 8:30-23:00 gibi ve artı cumartesi pazar da işte olmak şartıyla hayvan gibi çalışıyordum. Ulan bi teşekkür eden oldu mu diye sorsanız …. “kimin sikindeyiz amk ki, teşekkür eden de olsun” diyorum

Artık son sabır damlamda aldım patronu karşıma konuştum, ben çıkıyorum diye, o da tabii ki saçma sapan hareketler, dayımla konuşmalar falan. Ve bu sırada işe almak için gelen bir kaç kişi ve patron tarafından çekilen siktirler …

siz söyleyin yahu, ben şimdi çıkmak istediğimde haksız mıyım arkadaşlar …😦 ?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s