yalnızlık

Posted: 03 Ekim 2011 in Uncategorized

her şey sıcak bir rüzgarla başladı belki. o lanet olası rüzgar, beni hem mutlu etti hemde mutsuz. doyamadığım için her defasında kana kana ciğerlerime çektiğim seni, şimdi aynı şekilde çıkara bilsem keşke diyorum… damarlarımda dolaşan sıcacık kan, kalbimden beynime doğru ilerlerken, içimde seni unutmam lazım haykırışlarını dindiremiyorum nedense… aslında senin hakketmediğin ben yaşıyor artık baya bir süredir, ve her attığım adımımda senden daha çok uzaklaşıyorum, daha çok sensizliğin tadına varmak istiyorum… artık çayıma karıştırdığım şeker kadar anlamsız gelmeli seni düşünmem, ve gece yaptığım planların başında erken kalkıp yürüyüş yapmam gerekir noktasını hep ertelediğim gibi gereksiz… gün içinde izlediğim tv programları ya da dolaştığım sitelerde flaş gibi parlayan reklamlar kadar itici olman lazım belki de benim için… ve güneşin batışında insanın içini sıkan ve illaki evdeki lambaları açmayı gerektiren bir ürperti olman lazım benim için…

sonbahar geldi artık, ara sıra yağmurlar bazen gün boyu yağıyor, kasvetli hava durumu çok kişinin içini sıkıyor, ve nedense hep böle havalarda insanın içinde özlem baş kaldırıyor. kulakta çoğu zaman hüzünlü şarkılar, ve acemi aşıkların mesajları uçuşuyor havada …

küçük kafeler, lokantalar hep ağzına kadar dolu oluyor bu aralar, yağmurdan kaçanlar, içini ısıtmak için içilen kahveler, çaylar, maliyeti ucuz olursa yanında bir tabak pastası. ama önemli olan parlayan bakışlar, sımsıcak eller, ara sıra olan nefes darlığı, iç çekişleri, bazen gizli saklı öpüşler, bazen ellerın terlemesi, bazen utanmak ve kıpkırmızı olmak, bazen aşırı heyecandan çayı üzerine dağıtmak ve bütün bunları köşeden izleyen yalnızlar …

ben, sen, o .. ve geri kalan diğer yalnızlar … bizler bu noktadan sonra mutlu olmak değil, mutlu etmeği kendimize amaç biliriz çoğu zaman, benim tren geçti, sen geç kalma misali … yalnızlar … onlar hiç bir zaman içlerindeki fırtınaları göstermezler, onlar hep mutlular, hep umutlular, hep neşe dolu, huzur dolu, sabır dolu … onlar hep neyin nasıl doğru olucağının kararını doğru zamanda vere bilicek tek kişiler … onlar yalnızlıklarını kolay kolay kimseye satmayan en vefalı insanlar aslında, onlar geçmişlerine en sadıklar aslında … her ne kadar zaman geçerse geçsin, kimler gelirse gelsin, kimler giderse gitsin … çevrelerini öle sapa sağlam yalnızlık kökleri ile sararlar ki, kolay kolay ulaşamaz kimse onlara … 

artık cümleleri kısa kesmek lazım, bazı kelimelerinde yalnızlığa ihtiyacı var çünkü … yalnızlık ömür boyu …

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s