annem …

Posted: 21 Nisan 2011 in Değişik yazılar

annem … özledim …

çocukluğumu özledim … evde oyuncaklarımla kurcalandığım anları ilk başta. kırmazdım çoğu zaman, misafirler geldiğinde en sevdiklerimi saklar, geri kalanlarını verirdim ve genelde kırılırdı onlarda … olsun anne, geri kalanlarla idare ederdim bende …

ilk bisikletimi özledim, hani almanız için çok yalvarmıştım, ama şu an ne zaman aldığınızı tam olarak hatırlamıyorum. çoğu zaman ortası parçalanıyordu ve her defasında sen götürüyodun işe yaptırmak için …

anne, dışarda oynamaklarımı özledim, komşu çocuklarıyla kavgalarımı, barıştığımızda maçlarımızı, üstümün başımın çamur içinde olmasını hatta eve döndüğümde bu ne hal deyip hafiften bana kızmanı … hatta seni dinlemediğimde iki tokat geçirmeni özledim anne …

düşerken parçalanan dizlerimi, sıyrılan ellerimi okşamanı, bana sarılmanı … bezle sarıp sokak yasağı koymanı, benimde gizli gizli çıkıp dolaşmalarımı …

ama şimdi, bu kalleş dünyamda oyuncaklarımı bulamıyorum anne, ikide bir kavga edip barıştığım arkadaşlarımda yok, artık düşüp dizlerimi de parçalamıyorum anne, üstüm başımda tertemiz … ama ruhum yorgun be annem, kalbim kırık. gözlerim ışıltısı gitmiş diyolar, zayıflamışım, ve hatta şakalara bile ettiyim tebessüm belli olmuyormuş …

çok yoruldum …. büyümekten, koca adam olmaktan … sürekli bunca sıkıntıya karşı durmaya çalışmaktan yoruldum … yardım et anne ….

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s