ilk buluşma …

Posted: 18 Nisan 2011 in Uncategorized

sevdik bir birimizi deli sevdik, gözleri sürme gelincik … suçumuz neydi bizim …

içime işliyor şarkı. ve itiraf ediyorum sevdim hemde çok sevdim …

daha gördüyüm ilk günden beyninden vurulmuş gibi olmuştum. uzaktan görmek ne güzeldi anlata bilsem keşke. bakması, çaktırmadan gözlerime dalması …

ilk tanışmamızı daha dün gibi hatırlıyorum sanki takip edercesine yazılarıma fikrini söleyerek başlamıştı. sonra aramızdakı konuşmalar. her şey tamamen başka türlü başlamıştı, konuştuklarımız paylaştıklarımız iki sevgilinin samimiyyetinden daha öteydi belki, yada bana öle geliyordu. her anın paylaşımı her duygunun itirafı, her adımın sonucunu hiç durmadan ballandıra ballandıra anlatmak müthiş bir duygu. üzüntülü anlarda omuz omuza dayanmak, mutlulukta en içten kahkalar atmak, paylaştığımız anılar o kadar tatlı ki ….

daha ismini bile koymadığımız bu beraberlik bi sürelik yabancılar tarafından çıkan sorunlar yüzünden durmalı oldu. ama dış dursa bile ruhlarımız hep arıyordu bir birini. buna sonra anladık, yeniden kavuşunca hiç durmadan ayrı kalan o anları defalarca bıkmadan usanmadan anlattık, dinledik, bazen göz yaşlarımızı karıştırtık, bazen tebessümlerimizi izledik suskun.

ve artık her şeyin adını koyma zamanı geldiğini anlamıştık, isteğimiz amacımız, dileğimiz hep beraberlikdi çünkü olmuyordu ayrı gayrı geçmiyordu

ve ilk buluşmada söz verdiğim gülü bulamamıştım sabahın köründe saatlerce aramama rağmen ama o bana kızmamıştı hatta teselli bile etmişti. işte ilk defa o buluşmamızda sarılmıştım ona sımsıkı, ilk defa o zaman kokusunu çekmiştim en derinime ve ilk defa o zaman teslim etmiştim kalbimi ruhumu sonsuza kadar ona. keşke hiç bitmeseydi o an şu an bile o kadar çok dua ediyorum ki, sadece bi kez yine sarıla bileyim diye.

oturduk, bedenlerimiz oturuyordu ama ruhlarımız mutluluktan nerdeydi tahmin bile edemiyorum, elinin sıcaklığı elimde nefesi yüzüme dokunuyor ve o kara gözlerinde kayb oluyorum … daha ne isteye bilirimdim ki … seviyorum hemde çok seviyorum … konuştuk aslında neler konuştuğumuzun farkında bile değildik, oysa hiç durmadan devam ediyorduk. bazen konuya bağlı olarak yüzümüzdeki hüznü sıcak elini sımsıkı hiç bırakmayasıya tutarak ve artık hep yanındayım gibisinden bakarak yok etmeye çalışıyordum ve bazen tebessümünde kayb oluyordum … o ilk buluşmadan hatırladığım ve hep gülerek hatırladığımız şey ellerimin sürekli terlemesi, benim çaktırmadan masanın altında pantalonuma silmemmiş ki, o hepsini farkediyormuş🙂

bize aslında bi anlık gelen bu ilk buluşma aslında 5 saate yakın olmuş ve bunu gelen arama ve mesajlardan anlamıştık …

ama ne güzeldi o anlar anlatamıyorum … sarfettiyim kelimelerin hiç birisi yeterli değil çünkü o kadar güzel sevgi vardı ki … … …

ama her şey bu kadar güzel devam etmiyor maalasef ve en tutkulu aşkların bile sonu varmış …

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s